Anatomia asany: szpagaty i balanse
- Kapryas

- 1 dzień temu
- 3 minut(y) czytania
Co, jeśli większy zakres i siła nie wynikają z jeszcze większej kontroli, ale z tego, że układ nerwowy zaczyna ufać możliwościom adaptacyjnym ciała?
Szpagaty i balanse to efekt współpracy mobilności i stabilności, powięzi i układu nerwowego.
Podczas warsztatu pokażę Ci, jak połączyć wiedzę o anatomii, taśmach powięziowych i procesach neurologicznych, aby lepiej rozumieć ruch, rozpoznawać kompensacje i świadomie budować funkcjonalne zakresy - bez walki z własnym ciałem.
Przyjrzymy się temu, czego naprawdę wymagają:
Hanumanasana - szpagat podłużny
Samakonasana - szpagat poprzeczny
Bakasana - kruk
i połączenie powyższych:
Koundinyasana - wybrane warianty
Nie tylko od strony mięśni i stawów. Chcę Ci pokazać rolę powięzi, propriocepcji, wzroku i układu przedsionkowego, które wpływają na orientację ciała w przestrzeni, równowagę oraz adaptację ruchu.

To nie będzie warsztat pod hasłem „jak zrobić szpagat za wszelką cenę”. Nauczysz się inaczej patrzeć na asanę: rozpoznawać, czego wymaga pozycja, gdzie pojawia się ograniczenie i jak dobrać pracę do konkretnego wyzwania.
Większy zakres może się pojawić. Nie będzie jednak jedynym celem - będzie konsekwencją lepszego czucia, siły, kontroli i organizacji ruchu. Mobilność nie oznacza wyłącznie biernej elastyczności - wymaga zdolności kontrolowania zakresu i tworzenia siły także w jego końcowych pozycjach.

Jak będziemy pracować?
Zakresy i kontrola rozwijane w drodze do szpagatów wspierają bardziej złożone balanse, takie jak Koundinyasana. Fundamenty Bakasany pomagają natomiast zrozumieć organizację ciężaru, pracę obręczy barkowej i mechanikę kolejnych balansów na rękach.
Dlatego będziemy przechodzić przez materiał stopniowo: od Hanumanasany, przez Samakonasanę i Bakasanę, aż po bardziej złożone warianty balansów.
Każdy blok przejdziemy według struktury znanej z moich zajęć online Asana LAB:
1. Kluczowe elementy biomechaniki
Rozłożymy asanę na najważniejsze ruchy i funkcje. Prześwietlimy ją anatomicznie. Zobaczysz, co rzeczywiście buduje pozycję, a co odpowiada za jej stabilizację i równoważenie obciążeń.
2. Co może blokować?
Przyjrzymy się najczęstszym wzorcom, ograniczeniom i strategiom kompensacyjnym. Nie będziemy jednak zakładać automatycznie, że napięty obszar trzeba rozciągnąć, a słaby wzmocnić.
Taśmy powięziowe potraktujemy jako mapę i punkt wyjścia do obserwacji, a nie gotową diagnozę. To ruch i reakcja konkretnego ciała pokażą nam, czego potrzebuje dana osoba.
3. Testy i przygotowanie
Wykonamy proste testy ruchowe, dzięki którym łatwiej rozpoznasz:
dostępny aktywny i bierny zakres,
poziom kontroli,
pracę miednicy i obręczy barkowej,
różnice między stronami,
miejsca, w których ciało przenosi ruch na inne struktury.
4. Mobilizacja i ruch
Zamiast forsować końcowy kształt, przygotujemy ciało poprzez ruch, aktywację, pracę w końcowych zakresach i stopniowe progresje.
5. Neurotechniki
Wykorzystamy pracę ze wzrokiem, orientacją głowy, propriocepcją i równowagą. Układ wzrokowy, przedsionkowy i proprioceptywny wspólnie dostarczają mózgowi informacji potrzebnych do organizacji ruchu i utrzymania stabilności.

CZĘŚĆ I
Powięź i układ nerwowy
Dwa systemy, których nie da się oddzielić podczas pracy z ruchem.
Omówimy:
rolę powięzi w przenoszeniu napięć i sił,
podstawowe taśmy mięśniowo-powięziowe według koncepcji Anatomy Trains,
wpływ ciągłości powięziowej na postawę, zakres i kompensacje,
różnicę między elastycznością, mobilnością i stabilnością,
rolę wzroku, układu przedsionkowego i propriocepcji,
zasady działania technik neuro-powięziowych wykorzystywanych później w praktyce.
Ciało nie jest zbiorem niezależnych części. Napięcie i informacja rozchodzą się w obrębie jednej połączonej sieci mięśniowo-powięziowej, dlatego ograniczenie widoczne w jednej okolicy nie musi mieć lokalnej przyczyny.
CZĘŚĆ II
Droga do szpagatów i balansów
W drugiej części teoria stanie się ruchem.
Przejdziemy przez przygotowanie, testy, progresje i warianty prowadzące do szpagatu podłużnego, poprzecznego i balansów na rękach. Otrzymasz narzędzia, które możesz później wykorzystać zarówno we własnej praktyce, jak i podczas pracy z uczniami.
Nie musisz wykonywać pełnych wersji pozycji. Liczą się kierunek, zrozumienie procesu i umiejętność dopasowania wariantu do aktualnych możliwości ciała - nie musisz już wykonywać końcowej asany, aby skorzystać z prowadzącej do niej pracy.

Co zabierzesz z warsztatu?
Lepsze rozumienie mechaniki szpagatów i balansów, narzędzia do rozpoznawania kompensacji, konkretne testy, techniki przygotowawcze i progresje do dalszej praktyki.
Workbook - anatomiczną ściągę i najważniejsze informacje z warsztatu.
Przede wszystkim jednak nauczysz się czytać ruch, zamiast jedynie odtwarzać kształt pozycji.
Dla kogo?
Dla osób praktykujących jogę, które chcą mądrzej rozwijać swoją mobilność, siłę i świadomość ciała.
Dla nauczycielek i nauczycieli jogi, którzy chcą lepiej rozumieć anatomię szpagatów i balansów, trafniej dobierać progresje oraz bardziej świadomie prowadzić swoich uczniów.
Warsztat jest otwarty dla różnych poziomów zaawansowania. Nie musisz umieć szpagatu ani swobodnie wykonywać balansów na rękach.

Certyfikat YACEP®
Opcjonalna rozszerzona ścieżka edukacyjna z modułem online umożliwia uzyskanie certyfikatu YACEP®.
Informacje organizacyjne
10 października 2026 15:00–18:00 Święta Krowa ul. Łąkowa 3/5A, klatka 14, lokal 213, 2. piętro, Łódź
Inwestycja: 290 zł
100zł zadatek płatny przy zapisie.
190zł dopłata ma miejscu w gotówce w dniu warsztatu.
Zadatek stanowi rezerwację miejsca. Opłata jest bezzwrotna. W przypadku
niemożności uczestnictwa swoje miejsce można przekazać lub odsprzedać innej osobie.

.png)



